Ik had vorig jaar al besloten om mee te doen aan deze marathon. Ik zou de trip dan combineren met familie bezoek in Zweden. Een zwager van mij heeft daar namelijk een camping. Van mijn atletiek vereniging, SV Veendam atletiek, zouden er nog een drietal lopers mee gaan. Is toch leuker dan zo'n marathon “alleen” te lopen.De inschrijving was echter binnen een week helemaal vol. Ik had me meteen ingeschreven bij, maar mijn clubgenoten niet, dus was ik de enige die mee zou lopen.

Op maandag 15 maart begon ik met de voorbereiding. Mijn normale training van 2 tot 3 maal per week, werd opgeschroefd naar een schema van 4 maal per week. Vorig jaar mei heb ik mijn eerste marathon gelopen in Hannover samen met een aantal club genoten. Ook de voorbereiding hebben we toen gezamenlijk gedaan. Nu was ik echter grotendeels op mij zelf aangewezen. Op een klein dipje na, tijdens een 30 km training waarbij het voor het eerst behoorlijk warm was, ging het eigenlijk zeer voorspoedig.

 Op dinsdag 1 juni zijn we vertrokken richting Zweden. Eerst een paar dagen op de camping bij mijn zwager en vervolgens op vrijdag richting Stockholm. Het hotel waar we 4 nachten zouden blijven, bevond zich aan de rand van het centrum. De hele stad was in marathon sfeer met overal vlaggen en slingers. 's middags ben ik mijn startnummer gaan halen bij het olympisch stadion. Een gigantische mensen massa. Ondanks de drukte was alles perfect georganiseerd. Binnen een half uur was ik dan ook in het bezit van het fel begeerde nummer 18195. Met het bezit van het nummer begon ook de spanning toe te nemen. Nog 1 nachtje slapen ....

De volgende ochtend kwamen mijn schoon-ouders aan in het hotel. Zij kwamen mij aanmoedigen. Het was erg warm, voor mij niet het ideale loop weer. Om 12 uur gingen we me de metro richting het start gebied. Om 13 uur afscheid nemen, succes in ontvangst nemen en richting de start. Er zouden uiteindelijk 20136 mensen mee doen, waaronder zo'n 160 Nederlanders. In de hele mensen massa heb ik daarvan echter geen 1 geen zien.

 Om 14 uur dan eindelijk het startschot. Na 3 maanden voorbereiding, mijn tweede marathon. Het parcours bestond uit twee identieke ronden door het centrum van de stad en een lus door een natuur gebied. Ik ging mee met een pacer voor 4 uur en 15 minuten. Mijn tijd in Hannover een jaar eerder was 4 uur 28 minuten. De eerste kilometers gingen niet zo snel vanwege de enorme drukte op het parcours. Na 9 kilometer kwam het hoogste punt, een beklimming van een brug met een hoogte verschil van 30 meter. Helaas volgde na deze beklimming nog meerdere heuvels. Op de site had ik wel al gezien dat het een glooiend parcours was, maar in werkelijkheid was dit toch een stuk heftiger dan verwacht. Al met al ruim 30 beklimmingen. Halverwege de marathon moest ik de pacers laten gaan. Een combinatie van het zware parcours, de warmte en een te hoge snelheid braken mij helaas op. Gelukkig stond langs de route enorm veel publiek om alle lopers een hart onder de riem te steken.

 

De verzorging onderweg was ook meer dan voortreffelijk. Water, sportdrank, bouillon, augurken, chocola, druivensuiker je kon het zo gek niet bedenken. Bij 30 kilometer waren mijn benen helemaal verzuurd en moest ik voor het eerst een paar meter gaan lopen. Op 8 kilometer voor de finish opnieuw die vervelende brug met een hoogte verschil van 30 meter. Was hij de eerste keer al zwaar, nu helemaal! De laatste kilometers was bijna constant heuvel op. Steeds mee lopers gingen wandelen. Ook ik heb een aantal keren moeten wandelen. Niet vanwege vermoeidheid, maar verzuring van de benen. De finish was uiteindelijk in het olympisch stadion. Dat was een geweldige ervaring.

 Al met al, ondanks het zware parcours, een super ervaring. Zeker een aanrader voor wie een uitdaging wil aangaan met zich zelf. Het is een schitterend parcours met veel publiek, door een erg mooie stad.

 We zijn nog twee dagen in Stockholm gebleven om de stad te bekijken. Helaas is daar niet zo heel veel van terecht gekomen. Ik heb veel terrassen gezien, maar weinig stad. Mijn benen werkten helaas niet echt mee. Goede reden om nogmaals terug te keren naar Stockholm.

 

De volgende maratthon die komt er zeker, maar welke ........

 

Peter Dijkstra